23 april 2026

“Ik ben hier op aarde om te leven, om te leren lief te hebben, om te dansen, om te zingen, om te leren vertrouwen.”

Dat schreef ik 6 jaar geleden. Mooi om terug te lezen.

Al weer wat weken inmiddels zit ik lekker gelukkig te wezen, gelukkig met mezelf, gelukkig met het paradijsje waar ik woon, gelukkig met de bomen en de planten om me heen, met de urenlange vogelconcerten, het prille groene blad, de bloesem, met de zon en mama aarde, gelukkig met het leven.

Tja, en dan… dan kriebelt het ook dat ik wat mag (moet) dóén, iets teruggeven of toevoegen ofzo? Nee, dat ik er ben is al een bijdrage, durf ik nu zomaar te schrijven 😉 

Misschien vraagt het geluk wel om een nieuwe uitdaging? Of mag ik gewoon de hele dag bezig zijn met gelukkig te zitten te wezen? Tijd om m’n praktijk nieuw leven in te blazen?

Ik wandel door het bos en stel de vraag, wat, als ik hier morgen niet meer op aarde ben, wat heb ik dan nog niet gedaan?

Direct krijg ik antwoord, duidelijk en puntsgewijs:

Als ik hier morgen niet meer ben,

• dan heb ik niet dat lied gezongen
• dan heb ik niet dat boek geschreven
• dan ben ik niet in Siberië geweest
• dan (iets minder concreet) heb ik niet verder onderzocht het gebied van ‘kinderen, meditatie, afstemming’

Oké, die had ik niet zien aankomen! Zo’n snel en duidelijk antwoord…

Dat lied zingen raakt me. Ik voel het diep van binnen trillen. Het lied voor de aarde, het lied voor mij. Eén lied. Door mijzelf zichtbaar te maken, zal ik de aarde zichtbaar maken, en andersom. Oef, die is spannend!

Dat boek schrijven snap ik wel, dat blijft maar terugkomen, en ik blijf het keer op keer opzij zetten. Maar goed, duidelijk . Boodschap begrepen 😉

Siberië is een complete verrassing, maar mijn nieuwsgierigheid is gewekt.

Ja, en dan is er het palet van kinderen, meditatie en afstemmen. In mijn oren gefluisterd door de bomen om me heen. Deze boodschap is minder concreet, en voelt als een enorm groot nieuw te ontdekken veld. Al weer 4 jaar geleden heb ik de opleiding tot Luisterkindwerker afgerond, en na een aantal positief ontvangen afstemmingen, is het weer gestopt. Gesprekken in de energie, van ziel tot ziel. Ik vind het zo spannend! Dat iemand anders dat kan, oké, maar dat ik dat zou kunnen… Inmiddels voelt het veiliger en vertrouwd om met Boom te praten. Daar vind ik dan weer niks raars aan 😊