20 juli 2025

Lieve Boom,

wat is het toch, wat ik de wereld te geven heb? Wat te brengen?

“Meis meis, woorden. WOORDEN, die heb jij te brengen.”

Ach woorden Boom, wat zijn nou woorden? Mijn ene zus was een baken van rust en wijsheid in haar omgeving, mijn andere zus was zo vol liefde en creatie. Beide ook nog moeder bovendien. Ik voel me niet minder, maar ja… wóórden!

Ik weet nog toen mijn zus Bar overleed, dat ik het al niet begreep. Waarom zij en niet ik. En het gekke is, ik weet ook dat ik hier te zijn heb, dat mijn ding op aarde nog lang niet is uitgespeeld. Maar Boom, ik vind het nog steeds ook veel gedoe hier. Waarom niet simpeler, als de eenvoud van het bos. Het mensenleven doet zo ingewikkeld!

“Nee nee nee nee, meisje. JIJ  doet ingewikkeld. Leef als ons, en laat, laat, laat.”

Oh Boom, ik voel heel ver weg wat je bedoelt, maar het ontglipt me bijna tegelijkertijd.

“Geeft niks, dan ‘laat’ je opnieuw en opnieuw en opnieuw. Meisje lief, je bent 2 werelden aan het verenigen, dat is niet niks. Zie het als een spel, een uitdaging, en probeer telkens weer opnieuw. Weet je nog hoe je als kind eindeloos en vaak monopolie speelde? Elke keer opnieuw, schone lei, nieuwe kansen, en opnieuw. En wat een support team heb je inmiddels om je heen!”

Ojaaaa Boom, dat ervaar ik zeker zo! Ik voel ze allemaal vanaf de andere kant.

2 aug 2025

Lieve Boom,

Ik vind het zwaar hoor. Twee zussen dood, papa en mama dood. Broertje en ik nog over. Ik voel me soms behoorlijk in de steek gelaten. Niet altijd hoor. Ik heb nog een hoop vrolijkheid in mij. Maar jeetje, erg lief en zacht vind ik het allemaal niet.

4 aug 2025

Lieve Boom, hier ben ik weer. Genoten van de wind in Bergen aan Zee. Ik voel me warrig. Je zei me mijn blaadjes te laten vallen, en volgens mij doe ik dat nu. Mijn blaadjes, mijn verhalen, mijn verleden, mijn programma, mijn beelden over wie ik ben, wie ik zou moeten zijn, zou kunnen zijn, zou willen zijn. Nu snap ik de woorden: ik ben.

Maar ik heb nog wel een hulplijn ingesteld. Ik stel me een scheerlijn voor me, waarmee ik door een tentharing verbonden ben met de aarde. Ik zou anders zomaar wegvliegen. Nog een zuchtje wind van jou, en ik vlieg zo al mijn blaadjes achterna. Ik ben het blaadje niet, dat snap ik nu wel. Ik ben ik ben… gelukkig aan een koord met haring stevig in de grond 😉 .

“Leuk, ben je lekker aan ’t kletsen. Gezellig hoor!”

Ach Boom, gedoetjes in mij. Vast niet nieuw voor jou.

“Haha, nou zou wel nieuw voor mij zijn hoor, als ik die gedoetjes van mezelf zou kennen hahaha. Maar ik begrijp je wel hoor. Ja, ik ken jouw gedoetjes inmiddels wel. Maar, weer een stapje verder.”

Ja Boom, maar nu dan? Ik voel me nu een vreemde in mijn eigen huis. Wat te doen? Alles is mogelijk, alles ligt open. Zoveel opties, zoveel uitnodigingen.

“Och meisje, voel je nu wat er in de weg zit?”

Ja, ik wil het juiste doen. Het goeie beslissen. Bang dat als ik voor het ene kies, ik het andere misloop.

“Juist ja. Zoveel heb je losgelaten, maar je hoofd ratelt nog lekker verder hahaha!”

Het blijft nog onwennig om te luisteren naar die richtingaanwijzer, die zo buiten alle bekende plaatjes, ideeën en logica wijst.

“Vandaar jouw briljante idee, van scheerlijn en haring hahahahaha, ja, ik zie je nu als vlieger meevliegen met de wind. Mooi beeld hoor.”

Lieve Boom, het gaat alsmaar over mij, deze gesprekken. Kan ik iets voor jou doen? Zou je iets aan de wereld willen vertellen?

“Ha, de wereld! Weet meisje lief, dat het grootste deel van de wereld hoort mij wel, luistert naar mij, en zo zijn we ook ontstaan. Verbonden in contact. Het zijn alleen de mensen die hiervan zijn losgeraakt. De mensen die zijn gaan denken dat ze anders zijn. Die zijn vergeten te luisteren. En ongelofelijk maar waar, zij weten niet eens meer hoe dat gaat, luisteren. Echt luisteren. Naar elkaar luisteren is al een hele uitdaging voor velen. Laat staan luisteren naar een boom zoals ik, naar de wind en de regen, de planten, de sterren, de dieren en de aarde. En daarom ben jij er. Onze luistervink hahahaha!”

Ik blijf dat spannend vinden hoor Boom.

“Dat geeft niet. Spannend mag. Als je maar schrijft. Luister en schrijf. Vertrouw op jou. Voel die scheerlijn met de aarde verbonden en vlieg meisje, vlieg!”

Zucht Dank je wel Boom, dank je wel.

“Vlieg    ,    vlieg    ,     vlieg… “