Het was in mijn cirkelgroep waarmee ik maandelijks samenkom, dat voor mij vorige maand de Eenhoorn was getrokken. De Eenhoorn die mij vanaf dat moment op mijn pad zal vergezellen.

Ik denk automatisch terug aan de tijd dat ik op de acteursopleiding zat in Amsterdam, en een scene moest spelen uit ‘The Glass Menagerie’ van Tennessee Williams. Een disfunctioneel gezin, waarin ik dochter Laura speelde, een gehandicapt meisje van 23 jaar en zo verlegen, dat ze nauwelijks meer contact met de buitenwereld heeft. Haar wereld is haar glazen speelgoed.

Tussen alle glazen beeldjes zat ook een eenhoorn. Die stond voor Laura voor haar dromen en wensen, leerde ik, en wat dat dan voor mij als Andrea betekende. Ik was toen rond dezelfde leeftijd als Laura, en ik herinner me hoe wanhopig de docent probeerde dromen uit mij te trekken. Ik had ze niet. Blanco. Nada. Niets. Er zat een groot hiaat tussen Laura en mij. Ik begreep Laura niet.

30 jaar later nu, en de eenhoorn komt weer op mijn pad. Ik weet nog niet wat ie zal brengen, behalve de herinnering aan Laura, maar ik ben blij dat ie weer in mijn leven is gekomen. Alsof ie al die jaren gewacht heeft op het juiste moment. Ik voel de behoefte om de eenhoorn vast te pakken, concreet te maken. Ik besluit mezelf te trakteren en bestel een beeldje.

Dag Boom.

Dag meisje.

Ik ben moe Boom.

Ik zie het meis. Dat hoeft toch niet?

Ik weet niet hoe het anders te doen.

Je doet het prima kind. Geef het tijd. Laat het zijn. Je ruimt al zo veel op. Daar mag je best even van uitrusten.

Dank je Boom. Ik vind het allemaal best veel.

Ja ja, dat is het ook! Maar ja, jij ging ons helpen met opruimen toch? Ja, en er is nogal wat op te ruimen. Maar wat ik je zeg, je doet het prima. Niet zo streng. Er zijn geen regels, er is geen methode. Zoals jij het doet, is het precies goed!

Waar heb ik dat eerder gehoord 🙂 Bij mijn eerste massagecursus, ook al weer 20 jaar geleden. Ik snapte er helemaal niks van, en deed maar wat. Ik besloot mijn cursus af te maken, want ja, ik had er toch immers voor betaald 😉 . Die keer was de uitnodiging om op de leraar te oefenen. Met een zucht ging ik dat dan maar doen. Na afloop kreeg ik de vraag hoe het met me ging, en ik zei dat ik me goed voelde, en dat ik maar wat gedaan had. Ik kreeg als feed back terug dat elke aanraking precies raak was. “Ja maar”, protesteerde ik, “ik deed maar wat!”. “Ja”, zei de leraar, “en dat is precies de bedoeling, dat is de staat waarin je hebt te werken”.

Juist, vervolgt Boom, je had je hoofd er tussenuit gehaald en ging mee met de stroom. Dat is nu weer de zoektocht, de oefening. Je hoofd er tussenuit halen.

Ja, maar hoe doe ik dat? Het denken start elke keer weer opnieuw!

Focus op je hart. Opnieuw en opnieuw. Daar ligt jouw schat. Vertrouw daarop, en het zal steeds makkelijker gaan. In je hart zit de liefde, je moeder, je vader, iedereen met wie jij je verbonden weet. Het is je connectie met het grote licht, de bron. Geef het aandacht en het zal zich steeds weer vullen. Vullen met liefde, eindeloze liefde.

Ik zou het zo graag tastbaar willen hebben. Toch zo de behoefte iets buiten mij, wat ik kan zien of voelen.

Er komt een kleine Unicorn naar je toe. Kijk wat deze voor je kan doen, de verbinding tussen jou, de bron en iets tastbaars. Maar weet, je hebt niets nodig. Neem telkens even rust, sluit je ogen en kijk naar binnen. Weet je, het licht is zoveel groter dan je tastbaar kunt maken. Jullie mensen kunnen er telkens even aan proeven, en op den duur zal het je helemaal vullen, als je zover bent, dat je het kan dragen. Je bent al een heel eind hoor, kan ik je vertellen. Hou het licht, luchtig, plezier. Alles is goed, jij bent goed, jij bent lief, jij bent liefde. En, liefde laat niet over zich lopen, belangrijke les.

Dank je wel Boom, dank je wel.

Goed meisje, doe het rustig, het komt vanzelf. Vertrouw. Het is goed. Jij bent goed. En alles komt zoals het komt.

Dank Boom. Dank…

(in een volgend gesprek herinnert Boom me eraan, dat ik dit verhaal nog niet gepost heb, en laat me beloven dat ik deze tekst als nog zal publiceren… vandaar, nu toch online)